Noah's verhaal!
Dit is het verhaal van onze jongste spruit Noah.
Noah werd op 26-05-2005 geboren. Toen de weeën begonnen kreeg ik een ruggenprik (medische benaming: epidurale anesthesie). Dit was vooraf afgesproken met de gynaecoloog omdat ik veel last had van mijn lichaam (nog van de eerste bevalling) Uiteindelijk na 12 uur werd Noah geboren. Papa mocht de navelstreng doorknippen en mocht hem zijn eerste badje geven. Dit vond Noah heerlijk !Hij woog
De eerste 7 maanden kreeg Noah borstvoeding en dit ging over het algemeen heel goed. Daarna zijn we overgegaan op flesvoeding waar hij wel even aan moest wennen, maar dit ging ook zonder problemen. De verdere ontwikkeling van Noah ging op dat moment ook super. Hij was vrolijk en speelde met allerlei dingen.
Na anderhalf jaar gingen ons dingen opvallen. Noah werd ziek na de vaccinaties en veranderde hij toen erg in zijn doen en laten. Hij werd chagrijnig, leek afgestompt en nam nauwelijks meer initiatieven. Vooral zijn obsessieve speelgedrag met poppetjes en zijn eenrichtingsverkeer bij het praten viel ons op. Ook kreeg hij periodes dat hij s'nachts tussen half elf en elf uur onrustig sliep, wakker werd. Noah stak zijn armpjes uit om opgepakt te worden. Hij keek ons meestal wel aan, maar wanneer hij lachte keek hij ons vaak niet aan. Ook viel op dat hij soms onbereikbaar, in zichzelf gekeerd was. Soms vond hij het fijn om aangeraakt te worden, maar hij kon ook juist afwerend reageren. Een periode hield hij zijn hoofd strak naar achteren wanneer hij opgepakt werd. Wij hebben nu het idee dat hij wel van knuffelen houd, maar niet van het contact. Hij sprak zijn eerste woordjes voor zijn eerste verjaardag.
Rond anderhalf jaar stopte het praten, waarna het pas rond 30 maanden weer begon. Zijn taal is nu erg wisselend, kan per dag verschillen. Hij noemt zichzelf vaak bij zijn eigen naam. Noah heeft veel moeite met open vragen. Op veel opmerkingen reageert hij niet. Hij zegt soms zomaar dingen die niet binnen het gesprek passen. Hij heeft moeite om zijn ideeën te verwoorden. Noah heeft weinig gekropen. Hij liep los voor zijn eerste verjaardag. Hij heeft geen moeite met rennen of klimmen. Hij heeft vaak een gespannen houding en loopt veel op zijn tenen. Bij opwinding fladdert hij soms. Hij draait zichzelf regelmatig rond als een tol. Ook draait hij aan veel voorwerpen.
Noah reageert weinig op pijn. Zijn spel is zeer beperkt. Als Noah de kans krijgt is hij alleen maar met zijn poppetjes bezig. Met andere dingen weet hij zich geen raad en gaat dan gooien of slopen. Hij raakt erg over stuur wanneer zijn spel onderbroken wordt of wanneer hij zijn poppetjes niet meer kan vinden. Wij proberen de spelmomenten met poppetjes te beperken. Wanneer hij de poppetjes niet heeft, blijft hij alleen maar zeuren om de poppetjes. Bij veranderingen wordt hij vaak boos. Alles moet het liefst op zijn eigen manier gebeuren.
Wanneer wij met hem stoeien kan hij soms bijten. Ook als hij boos is bijt hij soms uit frustratie, Hij is erg angstig bij harde geluiden. Ook is hij bang voor onweer, voor plotselinge bewegingen en wanneer zijn broer een dreigende houding aanneemt. Noah is naar de peuterspeelzaal geweest, maar wij zijn hier snel mee gestopt. Noah was daar alleen met de poppetjes bezig die daar lagen en deed verder helemaal niets. Wij hadden al vervelende ervaringen met onze andere zoon (Mitchell) op de peuterspeelzaal en besloten Noah thuis te houden.
Noah speelt alleen met zijn broer. Andere kinderen vind hij wel interessant maar hij blijft liever op afstand. Noah reageert meestal wel op zijn naam maar wanneer hij druk bezig is dan reageert hij niet. De taal komt matig over. Noah kent wel veel woordjes maar zijn zinnen zijn kort of afwijkend. Op vragen geeft hij vaak het antwoord "ja" ook al is de vraag open. Hij wekt de indruk veel te begrijpen omdat hij positief op gesloten vragen reageert, maar bij open vragen blijkt dat hij niet veel snapt. Op de vraag hoe zijn broer heet, zegt hij "poppetje". Ook op en heleboel andere eenvoudige vragen kan hij geen antwoord geven. Op opmerkingen reageert hij vaak niet of onvoldoende.
Tijdens het spelen gebruikt Noah wel veel taal. Hij praat eigenlijk overal bij en gebruikt veel dezelfde woorden. Hij kan goed aangeven wanneer hij iets niet wil. Noah benoemt veel dingen die hij ziet of hoort. Zo zegt hij bijvoorbeeld "wind hard". Hij reageert angstig op het waaien van de wind. Ook vraagt hij een enkele keer iets aan ons. Noah is in staat de taal communitiatief te gebruiken, maar zijn verbaal begrip en zinsbouw zijn duidelijk onder de maat. Hij herhaald regelmatig dingen die er gezegd worden.
Noah wijst dingen aan een maakt af en toe ook andere gebaren. Hij maakt ook veel geluiden. Noah reageert op contactinitiatieven van de ander, ook op eenvoudige opdrachtjes reageert hij goed. Noah gaat wel graag zijn eigen gang. Hij doet dingen graag in de buurt van ons en op zijn eigen voorwaarden. Hij kiest de stoel waar hij op wil zitten en hij bepaalt hoe lang iets duurt en waar hij mee wil spelen. Hij heeft sterke voorkeuren en met bepaalde dingen wil hij echt niet spelen. Noah heeft mimiek, het is goed aan hem te zien wat hij ergens van vindt. Hij kan ons stralend aankijken wanneer hij iets leuk vind.
Hij probeert plezier ook te delen en er is sprake van een beginnende joint attention. Het oogcontact van Noah is redelijk goed. Een enkele keer valt op dat hij een wat lege blik heeft. Noah komt geregeld dingen laten zien. Noah onderzoekt de spulletjes. Hij rommelt wat in de speelgoedbak en vraagt mij wat spulletjes eruit te halen. Hij reageert erg angstig op de babypop die in de doos ligt. Hij gaat onmiddellijk achter de stoel staan. Wanneer ik de pop weg leg komt hij weer tevoorschijn. Hij is vooral geïnteresseerd in de poppetjes in de doos.
Hij schrikt erg van een grote pop en reageert duidelijk angstig. Ik moet hem neerleggen. Een aantal poppetjes met echt haar vind hij ook eng. De meubeltjes uit de doos gebruikt hij om zijn Duplo poppetjes op te zetten. Er komt weinig spel op gang. Wanneer ik spelinitiatieven neem reageert hij hier angstig op. Noah gaat een eindje verderop zitten met zijn Duplo poppetjes, een gum, een stokje en twee theelepeltjes. Hij lijkt wat verder weg te willen van het andere speelgoed vandaan. Ik mag wel naast hem zitten. Wanneer hij met zijn Duplo poppetjes speelt, dan vind hij dit wel leuk en gaat ook in het spel mee.
De poppetjes zeggen elkaar gedag en lopen achter elkaar aan. Verder gebeurt er weinig in het spel. Noah vind het ook leuk om met de poppetjes te gooien. Hij benoemt de gezichtsuitdrukkingen van de poppetjes ( blij en boos). Wanneer Noah mag tekenen probeert hij de poppetjes een potlood te geven om mee te tekenen. Ik laat een dino in de voet van een poppetje bijten. Noah vind dit interessant en speelt dit diverse keren na. Ook met bijvoorbeeld het lepeltje en het vorkje. Hij is zelf niet in staat het spel uit te bouwen en te verdiepen.
Noah reageert met angst op een anticipatie spelletje. Hij geeft aan dat ik het op moet bergen. Ook op het mechanische konijn reageert hij angstig. Hij wil er niets mee te maken hebben. Wanneer ik samen met Noah een verjaardagsfeestje speel voor de pop, dan doet Noah goed mee. Hij helpt ook de kaarsjes uit te blazen. De taart van klei wil hij echt opeten en is al in zijn mond verdwenen voordat ik in kan grijpen. Hij is verbaasd dat het niet lekker smaakt. Na een poosje geeft Noah aan dat de babypop wakker is geworden . Hij kijkt wat angstig naar de pop. Wanneer ik de pop rechtop laat zitten, is hij heel angstig en geeft hij aan dat hij bang is. Hij heeft moeite met het onderscheiden van fantasie en werkelijkheid.
Interpretatie en conclusie
Uit de anamnese komt naar voren dat Noah zich het eerste anderhalf jaar goed heeft ontwikkeld. De motorische en taalspraak ontwikkeling verliepen snel. Wij zien een verband tussen de vaccinaties en de verstoorde ontwikkeling van Noah. Na anderhalf jaar werd Noah passiever, stopte een poos met praten en ging stereotype spelgedrag laten zien. De taal is nu matig van kwaliteit. Noah noemt zichzelf bij zijn naam en heeft veel moeite met open zinnen. Hij zegt vaak maar ja op vragen. Wij ervaren dat er vaak sprake is van eenrichtingsverkeer. Op lichamelijk contact reageert Noah wisselend.
Noah heeft vaak een gespannen houding en loopt veel op zijn tenen. Bij opwinding fladdert hij soms. Hij draait graag dingen rond. Zijn spel is zeer beperkt en stereotype. Noah heeft een sterke fascinatie voor poppetjes. Bij veranderingen wordt hij vaak boos. Alles moet het liefst op zijn eigen manier gebeuren. Op zintuiglijk gebied valt op dat hij een hoge pijngrens heeft en angstig is voor harde geluiden.
Noah is voor veel dingen bang. Kinderen vindt hij interessant maar blijft op afstand. Noah laat veel stereotype spel zien, Hij heeft sterke voorkeuren en laat weinig variatie in zijn spel zien. Zijn gerichtheid op poppetjes is zeer opvallend. Op sensorische gebied valt op dat hij erg gevoelig is voor geluid. Noah maakt regelmatig opvallende vingerbewegingen. Hij maakt regelmatig een angstige indruk.
Zowel uit d anamnese als uit het individuele onderzoek komen duidelijke kenmerken van autisme spectrum problematiek naar voren. Noah heeft nu ook de diagnose autisme gekregen, zelfde als zijn grote broer (Mitchell). Welke vorm hij precies heeft weten we nog niet, maar hij nijgt erg naar asperger te gaan, maar daar is nog te vroeg om dat nu vast te stellen aangezien hij nog maar drie jaar oud is kan het nog alle kanten op gaan.
